از کلام دلبر…

بخشی از سخنان امام خامنه ای در سال ۷۹ که متناسب با شرایط امروز ما نیز هست

یک وقت در جامعه گوشت و میوه نیست، من و شما هم نمى‏ خوریم
یک وقت در جامعه امکانات رفاهى نیست، من و شما هم استفاده نمى‏ کنیم
یک وقت ایام عید که مى‏ شود، فرزندان من و شما هم لباس نو بر تن نمى‏ کنند
در این حالت کسى احساس سرشکستگى نمى‏ کند
اما وقتى همه چیز هست
وقتى کسانى در جامعه با استفاده از فرصتهاى نامشروع توانسته‏ اند براى خودشان آلاف و الوف و زندگی‌هاى تجمّلى فراهم کنند
وقتى طبقاتى در جامعه هستند که برایشان پول خرج کردن هیچ اهمیتى ندارد
جمع کثیرى از مردم که در بین آنها رزمندگان وعناصر نظامى و کارمندان دولت و معلمان و روستاییان و مردم مناطق محروم و دور و مناطق جنوب هستند، نتوانند نان و پنیر بچه‏ هایشان را فراهم کنند
کدام شکستن شخصیّت و شرف انسانى از این بالاتر است؟!
شما مى‏ خواهید جواب چه کسى را بدهید؟
شما مى‏ خواهید دل چه کسى را خوش کنید؟
شما مى‏ خواهید چه کسى از شما راضى باشد؟

بله، مسأله معیشت قطعاً در اولویّت اوّل است
معیشت که نبود، دین هم نیست
اخلاق هم نیست
حفظ عصمت و عفت هم نیست
امید هم نیست
کسى را که به موقعیتى دست پیدا کرده، به خاطر این که براى رفع نابسامانى و فقر، تلاش و مجاهدت کند و شب و روزِ خودش را صرف نماید، ملامت نخواهند کرد
اولویّتها را پیدا کنید. مسائل اساسى جامعه اینهاست

متن کامل سخنرانی :  http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3013