توبه شش شرط دارد و طبق مستندات در نهج البلاغه دو شرط آن اکمالی و دو شرط دیگر الزامی است. کسی که قصد توبه دارد نباید حق الناس گردنش باشد، زیرا خداوند از حق دیگران که بر گردن بنده اش باشد نمی گذرد.
و بر مجموع شش معني مي شود:
اول:پشيماني بر گذشته.
دوم:عزم بر ترك گناه در مدةالعمر.
سوم:أدا كردن حقوق مردم.
چهارم:قضا كردن هر واجبي كه فوت شده.
پنجم:گداختن هر گوشتي حرام روييده به حزن و الم،تا پوست به استخوان چسبد و گوشت تازه برويد.
ششم:الم و زحمت طاعت و عبادت به بدن چشانيدن به ازاي آنچه از شيريني معصيت چشيده.چون
كسي اين شش امر را به جا آورد بگويد:((استغفرالله)).
مراد حضرت در اينجا،استغفار كامل است.ومراد آن نيست كه استغفار كردن بدون مجموع اين شش امر
لغو و بي فايده است؛زيرا شكي نيست كه تلفظ به كلمه ي ((استغفرالله))از روي اخلاص با فهميدن معني
آن نيز موجب تخفيف عذاب است.بلكه گفتن آن از براي ثواب اگرچه معني آن را نفهمد خالي از ثواب
نيست.همچنان كه بسياري از عوام مي گويند.
