عجایب ۱۱ سپتامبر؛

 

به گزارش فارس، ماجرای جعبه سیاه هواپیماهای برخورد کننده به برج‌های دوقلو در یازده سپتامبر از جمله ابهاماتی است که به تردیدهای عمومی از روایت‌های رسمی آمریکا درباره این واقعه دامن زده است.

تمامی هواپیماها به «جعبه‌های سیاه» مجهز هستند که از «ضبط‌ کننده‌های اطلاعات پرواز» (FDR) و «سامانه ضبط صداهای کابین» (CVR) تشکیل شده‌اند. جعبه‌های سیاه هواپیما‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که از آنها در برابر شدیدترین ضربات محافظت کنند.

نکته جالب توجه در حادثه ۱۱ سپتامبر این است که تا به امروز درباره محتوای هیچکدام از جعبه‌های سیاه هواپیماهای برخورد کننده به برج‌های دوقلو اطلاع‌رسانی عمومی نشده و تنها بخش‌هایی از «سامانه ضبط صداهای کابین» پرواز شماره ۹۳ (هواپیمایی که به ادعای آمریکا در روز ۱۱ سپتامبر ربوده شد، اما در نزدیکی «شانکسویل» در ایالت «پنسیلوانیا» سقوط کرد) منتشر شده است. با این وجود، اطلاعات جعبه سیاه این هواپیما هم به صورت فایل صوتی منتشر نشده‌اند و تنها مطالبی که ادعا می‌شود مربوط به جعبه سیاه این هواپیما هستند، به صورت نوشتاری منتشر شده‌اند.

 

ضبط‌کننده صدای کابین مربوط به پرواز ۱۷۵ که به ادعای دولت آمریکا تنها جعبه سیاه یافت شده از دو هواپیمای برخوردکننده به برج‌هاست.

 

در سال ۲۰۰۶، آرشیو امنیت ملی آمریکا، گزارش‌های «هیئت امنیت حمل و نقل آمریکا» که تا آن زمان مخفی مانده بود، را منتشر کرد که در آنها اطلاعاتی درباره مسیر حرکت هواپیماها و بررسی‌های دیگری که از آنها انجام شده بود، آمده بود.

بررسی‌های انجام شده شامل ضبط‌ کننده‌های اطلاعات پرواز از پروازهای شماره ۷۷ و ۹۳ (هواپیماهای برخورد کننده به برج‌های شمالی و جنوبی) بودند. پیش از این تاریخ، مقامات آمریکا ادعا کرده بودند، به غیر از سامانه ضبط صدای پرواز شماره ۹۳ هیچ چیزی بازیابی نشده است و یا اینکه آنقدر آسیب‌ دیده‌اند که نمی‌شود از آنها اطلاعاتی به دست آورد.

این در حالیست که برخی شواهد نشان می‌دهند جعبه‌های سیاه پرواز شماره ۷۷، در روز ۱۴ سپتامبر سال ۲۰۰۱، یعنی سه روز بعد از حادثه ۱۱ سپتامبر یافت شده بودند.

علی‌رغم این، مقامات فدرال آمریکا که کنترل منطقه صفر (گراند زیرو) این برج‌ها را در اختیار گرفته بودند، ادعا کردند هیچ کدام از جعبه‌های سیاه‌ این دو هواپیما در خرابه‌های برج‌ها یافت نشده‌اند.

با این حال شواهد دیگر، این روایت‌های رسمی را تایید نمی‌کنند. دو نفر که در منطقه صفر برج‌های دوقلو مشغول عملیات پاکسازی بودند، می‌گویند مقامات آمریکا با کمک آنها توانسته‌اند در اکتبر سال ۲۰۰۱ سه تا از چهار جعبه سیاه هواپیما را پیدا کنند.

یکی از کارگرانی که از اداره آتش‌نشانی نیویورک به محل حادثه اعزام شده بود، به نام «نیکولاس دیماسی»، در کتابی که با همکاری سایر کارگران منطقه گراند زیرو تألیف کرده، درباره یافت شدن این جعبه‌های سیاه توضیح داده است. در این کتاب که عنوان آن «پشت پرده‌های منطقه صفر: مجموعه‌ای از شرح‌نگاری‌های فردی» است، شاهدان عینی زیادی گواهی می‌دهند، پیدا شدن جعبه‌های سیاه را دیده‌اند.

شبهات مربوط به جعبه‌های‌ سیاه هواپیماهای ۱۱ سپتامبر تنها یکی از صدها شبهه‌ای است که دانشمندان و محققان بر روایت‌های رسمی آمریکا از این حادثه وارد کرده‌اند.

گذرنامه‌های سالم ربایندگان در میان لاشه‌های سوخته هواپیماها

اما نکته جالب در این میان اینکه مقامات آمریکایی باوجود تاکید بر سوختن جعبه‌های سیاه، مدعی شده‌اند گذرنامه ربایندگان را از میان لاشه‌های هواپیماهای کاملا سوخته پیدا کرده‌اند.

تخلیه ساختمان تجارت جهانی قبل از حمله

«کورت ساننفیلد»، فیلمبردار اصلی دولت آمریکا در حادثه ۱۱ سپتامبر به واسطه منصبش و همچنین فیلم‌های منتشر نشده‌ای که از این حادثه در اختیار دارد، یکی از مهمترین ردکنندگان گزارش‌های رسمی آمریکا در این زمینه به شمار می‌آید.

ساننفیلد درباره یکی از موارد مشکوک دیگری که با آن مواجه شده، گفته:‌ هنگامی که برج شمالی فرو ریخت، ساختمان شماره ۶ (ساختمان اداره گمرک آمریکا) نیز منفجر شد و به خاکستر تبدیل شد. بخش اعظمی از سطوح زیرزمینی این ساختمان نیز تخریب شد.

 

ساننفیلد به مناطق زیرزمینی ساختمان شماره ۶ نزدیک می‌شود

 

ساننفیلد توضیح می‌دهد: هنگام فیلمبرداری از این ساختمان، در یکی از بخش‌های زیر زمینی آن با یک تأسیسات امنیتی مواجه شدم که در دیوار خاکستر شده‌اش یک صفحه کلید امنیتی وجود داشت.

چنانکه ساننفیلد توضیح می‌دهد دیوار کاملا تخریب شده بود، بنابراین آنها می‌توانستند با چراغ قوه‌هایشان به داخل این ساختمان امنیتی بروند. وی می‌گوید: در این ساختمان به جز چند قفسه خالی، هیچ چیز دیگری غیر از گرد و خاک و غبار وجود نداشت. بنابراین سؤالی که فیلمبردار اصلی ۱۱ سپتامبر می‌پرسد این است که این بخش امنیتی ساختمان چرا خالی بوده و عمل تخلیه آن چه زمانی انجام شده است.

ساننفیلد توضیح می‌دهد، عمل تخلیه این بخش ساختمان نمی‌توانست بعد از فروریختن آن انجام شده باشد، چراکه برای تخلیه محتویات اطاقکی به ابعاد ۱۵ متر در ۱۵ متر، نیاز به کامیونی بزرگ بود و بعد از فروریختن ساختمان‌ها کل مسیرهای عبور و مرور در اطراف خیابان‌های ساختمان شماره ۶ به طوری مسدود شده بودند که هیچ کامیونی نمی‌توانست از آن عبور کند. وی نتیجه می‌گیرد عمل تخلیه بایستی قبل از حمله انجام شده باشد.

برخورد شی ناشناخته به پنتاگون

حادثه مرموز دیگری که در روز ۱۱ سپتامبر رخ داد، حفره ایجاد شده در ساختمان پنتاگون بود که آمریکا اعلام کرد اثر اصابت هواپیما بوده است، در حالی که اثری از برخورد بال هواپیما به آن وجود نداشت و هیچ قطعه‌ای از لاشه هواپیمای مورد نظر نیز در محل حادثه یافت نشد.

این عکس، مربوط به محل اصابت هواپیمای بوئینگ مورد نظر به ساختمان پنتاگون در روز ۱۱ سپتامبر است ـ البته طبق آنچه دولت آمریکا می‌گوید.

 

 

محققان اشکالات زیادی بر روایت رسمی آمریکا از حادثه برخورد هواپیما به ساختمان پنتاگون وارد کرده‌اند، از جمله اینکه اگر هواپیمایی که با سرعت ۴۰۰ مایل در ساعت حرکت می کند، به این ساختمان برخورد کرده باشد، باید حفره‌ای بسیار عریض‌تر از این حفره ایجاد کند. ضمن اینکه در چنین حفره‌ای باید حتما اثری از برخورد بال هواپیما به قسمتی از ساختمان وجود داشته باشد که چنین نیست.

در هیچ‌یک از تصاویری که از پنتاگون منتشر شده، اثری از تکه پاره‌های هواپیمای ادعایی، دیده نمی‌شود؛ موضوعی که به شبهات زیادی در میان بسیاری از گروه‌های حقیقت‌یاب ۱۱ سپتامبر دامن زده است.

 

 

با محاسبات ساده هندسه (برای محاسبه باید پهنای بال هواپیما را بر سینوس زاویه اصابت هواپیما تقسیم کنید) می‌توان گفت که عرض بخش آسیب‌دیده قابل مشاهده ساختمان پنتاگون باید ۱۶۴ فوت یعنی تقریبا ۵۰ متر باشد. حال آنکه بر اساس تصاویر رسمی پنتاگون این مقدار تنها ۱۲۰ فوت یا ۵۷/۳۶ متر است؛ یعنی ۱۳ متر کم ‌عرض‌تر از آنچه در اصل باید باشد. بر همین اساس است که بخشی از پنجره‌هایی که نوک بال و دم هواپیما باید به آنها برخورد می‌کرد، سالم مانده‌اند.

اما آلبرت استابلبین، سرلشکر بازنشسته و فرمانده کل اطلاعات و امنیت فرماندهی ارتش آمریکا و کسی که مسئولیت تفسیر تفاسیر برای اطلاعات فنی و علمی را بر عهده داشته است ضمن اشاره به پاره‌ای از شواهدی که به آن اشاره کردیم، می‌گوید، تمامی عکس‌ها و اسناد این حادثه را زیر رو کرده و به این نتیجه رسیده که به هیچ عنوان هواپیمایی به پنتاگون اصابت نکرده است. البته او از اظهار نظر درباره اینکه چه چیز به پنتاگون حمله کرده، خودداری می‌کند، اما می‌گوید مطمئن است حمله به پنتاگون با هواپیما صورت نگرفته است.