نصایح و وصیتهای امام صادق علیهالسلام به فعالان فضای مجازی
– به لغزشها و خطاهای خود در فضای مجازی اهمیت دهیدآنها را کوچک نشمارید و سعی در اصلاح آنها داشته باشید.- عیبهای دوستانتان را بر ملا نکنید و در فضای مجازی آبروی کسی را نبرید.
– کاری نکنید که دیگران به خطا و اشتباه بیفتند. هر متنی را منتشر نکنید و هر حرفی را نزنید.
– جز با اندیشمندان و افراد آگاه با کسی همنشین و دوست صمیمی نشوید.
– از حضور در فضاهای غیراخلاقی و ارتباط با نااهلان بپرهیزید که متهم میشوید و به خطا و گناه نزدیکتر میشوید.
– افراد چهره و شاخص و شخصیتهای محبوب را تحقیر نکنید.
– از فعالیتهای مجازی که به شما مربوط نیست بپرهیزید. حضور در هر محیط و سایتی را وظیفه خود ندانید.
– هم در متن و نوشتن و هم در نظر دادن، حرف حق را بزنید. چه به سود شما باشد، چه به زیان شما که مایه عزت و سرافرازیست.
– تلاوت قرآن داشته باشید.
– امر به معروف و نهی از منکر کنید.
– با هر کس ارتباطش را با شما قطع کرد، دوستی و ارتباط برقرار کنید و سعی کنید کدورتها را برطرف کنید.
– هر کس از شما سئوالی کرد یا نیاز به کمک داشت سعی کنید پاسخش را بدهید و به او کمک کنید.
– از هر کسی سئوال و درخواست کمک نکنید و از هر پایگاه و سایتی مطلب نخوانید. دقت کنید که از چه منابع و سایتهای اینترنتی استفاده میکنید.
– سخنچینی و عیبجویی از دیگران نکنید.
– تنها با انسانهای نیک و شایسته دیدار داشته باشید و از قرار گذاشتن با نااهل بپرهیزید.
متن اصلی:
ای فرزندم وصیت مرا بپذیر و سخنان مرا به خاطر بسپار، زیرا که در زندگی خوشبخت و به هنگام مرگ خوشنام میگردی.
فرزندم هر کس به قسمت خدا راضی باشد، بی نیاز میگردد و هر کس چشم به دست دیگران دوزد، نیازمند شود.
هر کس به قسمت خدا رضایت ندهد، تقدیرات الهی را متهم نموده است.
هر کس لغزشهای خود را کوچک انگارد، لغزش کوچک دیگران را بزرگ پندارد. چه اینکه هرکس لغزش دیگران را کوچک شمارد، لغزشهای خود را بزرگ یابد.
فرزندم هر کس عیبهای دیگران بر ملا کند، پرده از روی عیبهای خانهاش برداشته میشود و هر کس تیغ ستم برکشد، با همان کشته شود.
هر کس برای برادرش چاهی بکند، خود درون آن افتد.
هر کس با سبکسران همراه شود، کوچک گردد و هر کس با دانشمندان همنشین گردد، وقار یابد.
هر کس به مکانهای بد پای نهد، متهم شود.
فرزندم مبادا نامآوران را تحقیر نمایی، چون مورد تحقیر قرار میگیری.
به کارهای غیرمربوط به خود، نپرداز، چون خار میگردی.
فرزندم سخن بر حق گوی، چه به سودت باشد، چه به زیانت تا در جمع همردیفان خود سرافراز گردی.
تلاوت کننده قرآن و آشکار کننده اسلام و امر کننده به بایستهها و بازدارنده از ناشایستیها باش
با هر که از تو برید، پیوند کن و نسبت به هر کس درخواستی نمود، بخشنده باش.
از سخنچینی بپرهیز که بذر کینه در دل مردان مینشاند و متعرض کاستیهای دیگران مباش که هر کس چنین کند، خود در تیررس عیبجویان قرار گیرد.
فرزندم هرگاه بخششی خواستی منبع و معدن آن را واررسی کن؛ زیرا برای هر دستاوردی معدنی است و ریشهها به معادن میرسد و شاخه بر ریشهها میروید و میوهها بر شاخهها مینشیند؛ پس دلپذیری میوه از ریشههاست و ریشههای استوار از معادن شایسته بر میآید.
فرزندم اگر بهره دیدار میطلبی به دیدار نیکان رو و از دیدار بدکاران بپرهیز که آنان سنگ سختند و نم پس نمیدهند و زمین شورهزارند که سر سبزی ندارند.
منبع عربی: حِلیه الاولیاء و طبقات الاصفیاء، ج ۳ ص ۱۹۵
منبع فارسی: مقتل معصومین علیهمالسلام. ج۳٫ص۲۲۳
منبع:http://bitly.com/SEr6vA