مسخ – یک مطلب انذاری

مسخ به معنی تغییر شکل از صورت بهتر به صورت بدتر است. بر اساس احادیث اسلامی مسخ بر دو نوع است و آیات قران نیز بر ان صحه می گذارد.


نوع اول، مسخ در ظاهر:
که در همین دنیا رخ داده است و افرادی که بر خلاف دستورات خداوند عمل کردند و بعضا به شکل میمون و خوک درآمدند و این همان عقوبت عمل زشت گناهکاران است که چنین کیفر شده و عبرتی برای دیگر مردم می باشند. انسانهائی که به شکل میمون و خوک درآمدند پس از سه روز زندگانی میمردند، بنابراستدلال عقلی و نقلی از نگاه دینی نسل حیوانات فعلی به هیچک از انسانهای مسخ شده گذشته باز نمی گردند.
نوع دوم، مسخ در باطن:
این نوع مسخ بر دونوع است. ۱- مسخی است که انسان ظاهرش انسانی ولی باطن او به شکل حیوانات است. یعنی انسان دارای سیرت حیوانی است. والبته بعضی از بندگان صالح خداوند به دلیل دارا بودن تقوای بعضی از گناهکاران را بدین شکل می بینند یا حتی در مواقعی، ائمه معصومین (ع) برای عبرت دیگران به بعضی از مؤمنین، سیرت گناهکاران را نشان می دادند.
۲- دومین نوع ازمسخ باطنی به آخرت باز میگردد که در ان شرایط دیگر از صورت ظاهری انسان خبری نیست و همه او را بصورت طینت او که حیوانی است مشاهده می نمایند.این فرد برای همه آشنایان فردی شناخته شده است و این بدترین نوع عذاب الهی برای فرد گنهکار به حساب می آید..
<<<< معاذ از پیامبر(ص) درباره آیه “یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً” (نبأ ۱۸) روزى که در «صور» دمیده مىشود و شما فوج فوج (به محشر) مىآیید! پرسید، پیامبر فرمودند: از مسئله بزرگی سؤال کردی، سپس گریه زیادی کردند و فرمودند: خداوند متعال ده گروه از امت مرا به صورت غیر انسان های دیگر محشور می کند و آنها را از سائر مسلمین متمایز می سازد، بعضی را به شکل میمون یا خوک، بعضی کور یا لال و …. آنها که به شکل میمون هستند مردم را مسخره می کنند آنها که به شکل خوکند حرام خوارند و…. “تفسیر مجمع البیان” ج ۱۰ ص ۶۴۲ >>>>.