شرط قبول شدن توبه

توبه شش شرط دارد و طبق مستندات در نهج البلاغه دو شرط آن اکمالی و دو شرط دیگر الزامی است. کسی که قصد توبه دارد نباید حق الناس گردنش باشد، زیرا خداوند از حق دیگران که بر گردن بنده اش باشد نمی گذرد.

و بر مجموع شش معنی می شود:

اول:پشیمانی بر گذشته.

دوم:عزم بر ترک گناه در مدهالعمر.

سوم:أدا کردن حقوق مردم.

چهارم:قضا کردن هر واجبی که فوت شده.

پنجم:گداختن هر گوشتی حرام روییده به حزن و الم،تا پوست به استخوان چسبد و گوشت تازه بروید.

ششم:الم و زحمت طاعت و عبادت به بدن چشانیدن به ازای آنچه از شیرینی معصیت چشیده.چون

کسی این شش امر را به جا آورد بگوید:((استغفرالله)).

مراد حضرت در اینجا،استغفار کامل است.ومراد آن نیست که استغفار کردن بدون مجموع این شش امر

لغو و بی فایده است؛زیرا شکی نیست که تلفظ به کلمه ی ((استغفرالله))از روی اخلاص با فهمیدن معنی

آن نیز موجب تخفیف عذاب است.بلکه گفتن آن از برای ثواب اگرچه معنی آن را نفهمد خالی از ثواب

نیست.همچنان که بسیاری از عوام می گویند.