نامه یک دانشآموز شهید به امام خمینی(ره)؛
شهید محسن غروقی در بخشی از نامهاش به امام(ره) آورده است که «کاش توانایی آن را داشتم که کوچکترین خدمتی به دین و اسلام راستین میکردم؛ ای کاش سعادت آن را داشتم که در راهت جان بدهم و جانم را فدایت کنم.»
محسن غروقی، دانشآموز شهیدی است که ضمن نامهای قبل از شهادتش به امام خمینی(ره) اینگونه نوشته است:
«ای امام(ره)، ای نائب مهدی(عج) و ای بتشکن زمان و ای تو سرنگون کننده ستمکاران و ای یاور مستضعفان؛ اکنون که سعادت پیدا کردهام که برایت نامه بنویسم و اکنون که برایت نامه مینویسم، تو در قلب منی و تو روح و وجود منی، همیشه آرزوی دیدار تو را میکردم و بالاخره دیدمت و معشوقم را یافتم.
ای امام(ره)، ای قلب تپنده ملت، کاش توانایی آن را داشتم که کوچکترین خدمتی به دین و اسلام راستین میکردم. ای کاش سعادت آن را داشتم که در راهت جان بدهم و جانم را فدایت کنم.
ای کاش میتوانستم مانند آن جوانی که نارنجک به کمرش میبندد و به زیر تانکهای دشمنان اسلام میرود به جبههها بروم. شاید گوشهای از دامن پرفروغ اسلام را چنگ بزنم و سعادتی پیدا کرده و شهادت را با دل و جان پذیرا باشم.
ای امام(ره)، ای رهبر انقلاب کبیر ایران؛ از تو میخواهم که به مهدی صاحبالزمان(عج) بگویی که نظر لطفش را به جبهههای حق علیه باطل بیندازد و پیروزی اسلام را هر چه نزدیکتر کند.
ای امام، دیگر توانایی و قدرت آن را ندارم که سخنی برایت بگویم، فقط پیروزی نهایی اسلام را از خدای تعالی خواهانم.
روح و قلب منی خمینی(ره)، از طرف کوچکترین خدمتگزار به اسلام – فرزند کوچکت محسن غروقی – دانشآموز»