اگر قرآن سيد الكلام است ، امام حسين سيد الشهداء است . اگر در صحيفه ي سجاديه درباره ي قرآن مي خوانيم ( و ميزان القسط ) ، امام حسين مي فرمايد ( امرت بالقسط ) . اگر قرآن موعظه ي پروردگار است ( موعظه من ربكم ) ، امام حسين در روز عاشورا فرمود : عجله نكنيد تا شما را به حق موعظه كنم ( لا تعجلوا حتي اعظكم بالحق ) . اگر قرآن مردم را به رشد هدايت مي كند ( يهدي الي الرشد ) ، امام حسين نيز مي فرمايد : من شما را به راه رشد دعوت مي كنم ( ادعوكم الي سبيل الرشاد ) .
اگر قرآن عظيم است ( والقرآن العظيم ) ، امام حسين نيز سوابق عظيمي دارد ( عظيم السوابق ) . اگر قرآن حق و يقين است ( وانه لحق اليقين ) ، در زيارت امام حسين نيز مي خوانيم : آنقدر صادقانه و خالصانه عبادت كردي كه به درجه ي يقين رسيدي ( حتي اتاك اليقين ) . اگر قرآن مقام شفاعت دارد ( نعم الشفيع القرآن ) ، امام حسين نيز مقام شفاعت دارد ( وارزقني شفاعه الحسين ) . اگر در دعاي چهل و دوم صحيفه ي سجاديه درباره ي قرآن مي خوانيم كه پرچم نجات است ( علم النجاه ) ، در زيارت امام حسين عليه السلام نيز مي خواانيم كه او نيز پرچم هدايت است ( انه رايه الهدي ) .
اگر قرآن شفا دهنده است ( وننزل من القرآن ما هو شفاء ) ، خاك قبر امام حسين نيز شفاست ( طين قبر الحسين شفاء ) . اگر قرآن منار حكمت است ، امام حسين نيز باب حكمت الهي است ( السلام عليك يا باب حكمه رب العالمين ) . اگر قرآن امربالمعروف و نهي از منكر مي كند ( فالقرآن آمر و زاجر ) ، امام حسين نيز فرمود : هدف من از رفتن به كربلا امر به معروف و نهي از منكر است ( اريد ان امر بالمعروف و انهي عن المنكر ) .
اگر قرآن نور است ( نورا مبينا ) ، امام حسين نيز نور است ( كنت نورا في الاصلاب الشامخه ) . اگر قرآن براي تاريخ و همه ي مردم است ( لم يجعل القرآن لزمان دون زمان و لا للناس دون الناس ) ، درباره ي امام حسين نيز مي خوانيم كه اثار كربلا از تاريخ محو نخواهد شد ( لا يدرس اثره و لا يمحي اسمه ) . اگر قرآن كتاب مباركي است ( كتاب انزلناه اليك مبارك ) ، شهادت امام حسين نيز براي اسلام سبب بركت و رشد است ( اللهم فبارك لي في قتله ) .
اگر در قرآن هيچ انحرافي نيست ( غير ذي عوج ) ، درباره ي امام حسين مي خوانيم : لحظه اي از حق به باطل گرايش پيدا نكرد ( لم تمل من حق الي الباطل ) . اگر قرآن ، كريم است ( انه لقرآن كريم ) ، امام حسين نيز داراي اخلاق كريم است ( و كريم الخلائق ) . اگر قرآن عزيز است ( انه لكتاب عزيز ) ، امام حسين فرمود : هرگز زير بار ذلت نمي روم ( هيهات منا الذله ) . اگر قرآن ريسمان محكم است ( ان هذا القرآن … العروه الوثقي ) ، امام حسين نيز كشتي نجات و ريسمان محكم است ( ان الحسين سفينه النجاه و العروه الوثقي ) .
اگر قرآن بينه و دليل آشكار است ( جائكم بينه من ربكم ) ، امام حسين نيز اين گونه است ( اشهد انك علي بينه من ربك ) . اگر قرآن را بايد آرام و با تاني تلاوت كرد ( و رتل القرآن ترتيلا ) ، زيارت قبر حسين را نيز بايد با گام هاي آهسته انجام داد ( و امش بمشي العبيد الذليل ) . اگر تلاوت قرآن بايد با حزن باشد ( فاقروه بالحزن ) ، زيارت امام حسين نيز بايد با حزن باشد ( و زره و انت كئيب شعث ) . (منبع : سخني از آقای قرائتی در كتاب گلبرگ هاي حسيني / محمد مطهر )
